1 Eylül 2009 Salı
sözler yaprak
bazı sözler karanlıkta söylenir, diyorum uykularımın birinde
bazı sözler hiçbir zaman, diyorum kendi sesime uyanırken
bazı sözler karanlıkta söylenir
bazı sözler hiçbir zaman
diyorum armaların birinde
öyledir, iki yanı ağaçlı yollar, arasından
geçip gitmektir şiir
ağaçla, yolla, ne tarafa
ve hangi zaman
imgenin şiddetiyle çoğalır anlam
parçalana parçalana
geçtiğimiz yollardan
onca yaprak düşer
birkaç şiir kalır yalnızca
o derin ağaçlardan
kendi sesimize uyandığımız rüyalarda
bazı sözler hiçbir zaman, diyorum kendi sesime uyanırken
bazı sözler karanlıkta söylenir
bazı sözler hiçbir zaman
diyorum armaların birinde
öyledir, iki yanı ağaçlı yollar, arasından
geçip gitmektir şiir
ağaçla, yolla, ne tarafa
ve hangi zaman
imgenin şiddetiyle çoğalır anlam
parçalana parçalana
geçtiğimiz yollardan
onca yaprak düşer
birkaç şiir kalır yalnızca
o derin ağaçlardan
kendi sesimize uyandığımız rüyalarda
...
İflah olmaz biriyim ben. İflah olmaz bir serseri, iflah olmaz bir aşık. Bir kazanova veya don juan değilim ama keşke olaymışım.
Nefret ediyorum yine herşeyden, herkesten. Ama diyorum ya iflah olmazım ben, ne olacak, ben bir süre bu sinir harbinde yaşayacağım, bana yapılanları düşüneceğim, aşkımı, sevgimi nefretle öldürmeye çalışacağım. Ama aradan zaman geçecek, ben yumuşayacağım, herkesi ve herşeyi affedeceğim. Herkesi kendim gibi sanmaya devam edeceğim, kullanmalarına izin vereceğim, kullandıklarının farkında olmadan, yine kandırılacağım, yine hançerler saplanacak yüreğime, gözyaşlarım dökülecek, kuruyacak, Yüreğim nasır tutacak. Yine küskün kalacağım, küseceğim hayata. Sonra yine sil baştan. Galiba hiç akıllanmayacağım ben. Salaklık derecesinde insanların iyi olduğunu düşünüyorum. Herkesi ve herşeyi affediyorum ve tekrar tekrar aynı şeyleri yaşıyorum
Nefret ediyorum yine herşeyden, herkesten. Ama diyorum ya iflah olmazım ben, ne olacak, ben bir süre bu sinir harbinde yaşayacağım, bana yapılanları düşüneceğim, aşkımı, sevgimi nefretle öldürmeye çalışacağım. Ama aradan zaman geçecek, ben yumuşayacağım, herkesi ve herşeyi affedeceğim. Herkesi kendim gibi sanmaya devam edeceğim, kullanmalarına izin vereceğim, kullandıklarının farkında olmadan, yine kandırılacağım, yine hançerler saplanacak yüreğime, gözyaşlarım dökülecek, kuruyacak, Yüreğim nasır tutacak. Yine küskün kalacağım, küseceğim hayata. Sonra yine sil baştan. Galiba hiç akıllanmayacağım ben. Salaklık derecesinde insanların iyi olduğunu düşünüyorum. Herkesi ve herşeyi affediyorum ve tekrar tekrar aynı şeyleri yaşıyorum
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)